Historia

 

Historia, tradycje i baza  szkoły:

Szczodrowo, to niewielka miejscowość licząca około 500-mieszkańców. Od gminnego miasta-Skarszew oddalona jest o około 8 km. Sama wieś występuje juz w dokumentach księcia Grzymisława jako SCEDROU. Niestety nie znana jest dokładna data nadania aktu lokacyjnego wsi, który podczas pożaru uległ zniszczeniu, jednak w 1438r. nastąpił odpis z ksiąg hipotecznych w Sobowidzu i odtworzono powyższy dokument, któremu przypisuje sie 1305r. W tym akcie zapisano, że wieś należy od parafii skarszewskiej i uważa sie, iż od 1198r.

tą ziemią władali Joanici.

Publiczna Szkoła Powszechna została wybudowana w 1885r. przez Niemców. W okresie Zaboru pruskiego istniała w tym miejscu Szkoła pruska, która została zburzona po wybudowaniu nowego budynku(dzisiejsza część starego budynku).

Do użytku została udostępniona w kwietniu 1887r. W czasie I wojny światowej uczono w języku polskim, jednak ustawy Bismarcka zmieniły język wykładowy na język niemiecki. W tym języku uczono aż do 1920r., kiedy to Polska odzyskała już niepodległość.

W tym tez roku szkoła doczekała się pierwszego wykwalifikowanego nauczyciela, inspektora powiatu kościerskiego pana Józefa Żyłkowskiego.

Nie wiadomo, kto był pierwszym dyrektorem tej szkoły, ale wymienia się nazwiska nauczycieli uczących podczas I wojny światowej.

Są to:

Gillmaister, Stanisławski, Weubaner, Schroeder, Malewski Marah, Gugler, Sitz<Schemke, Poyskie, Pansegrau, Trap, Oliński i Brzeziński.

Po odzyskaniu niepodległości na krótko został nauczycielem proboszcz parafii ks. Jan Olszewski, a po nim to stanowisko objął organista Jan Kurch.

Kiedy p. Józef Żyłkowski został przeniesiony na stanowisko kierownika do szkoły w Skarszewach, jego miejsce zajął p. Edmund Froelke. Pracował w niej do wybuchu II wojny światowej, kiedy to został zamordowany prze hitlerowców.

Kolejnym kierownikiem został ksiądz wikary Walter Spitza również zmordowany przez okupanta. W czasie okupacji szkoła nie posiadała kadry nauczycielskiej. Po zakończeniu wojny naukę w języku ojczystym rozpoczęto z dniem 26 czerwca 1945r., realizując program szkoły niepełnej pięcioletniej.

W okresie wojny szkoła została dość poważnie uszkodzona. Wszystko wymagało remontu. Ławki i tablice ufundowali obywatele i mieszkańcy wsi. W szkole nie tylko uczyły się dzieci, ale również odbywały sie kursy dla dorosłych. Pierwsze powojenne świadectwa zostały wydawane 31 stycznia 1946r. W latach 60-tych rozpoczęła sie rozbudowa istniejącej szkoły. Dobudowano kilka sal lekcyjnych, hol, świetlice, kuchnię, sanitariaty oraz zaplecze gospodarcze. Położenie placówki jest bardzo korzystne, ponieważ znajduje się na uboczu wsi, z dala od głównej drogi dojazdowej. Otoczona jest wieloma pagórkami i polami.